ที่งานแต่งงานของหนุ่มสาวคู่หนึ่ง เจ้าสาวคือโยชิดะ เรย์ ส่วนเจ้าบ่าวคือ อาจารย์ทาดะซังคู่บ่าวสาวยิ้มกันกันและกันท่ามกลางความปีติยินดีของครอบครัว เพื่อนร่วมงานและเพื่อนสนิทในจำนวนคนเหล่านั้น อิวาเซะ เคน ผู้เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเจ้าสาวมานาน 14 ปี บนใบหน้าเค้ากลับไม่มีรอยยิ้ม และยืนมองเจ้าสาวคนนั้นด้วยใจที่แตกสลาย เพื่อนสนิทที่เค้ารัก คนที่ใช้จ่ายวันเวลามาด้วยกัน วันเวลาที่เค้าเคยมีเรย์อยู่ข้างๆ ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ตอนนี้จะทำอย่างนั้นไม่ได้อีกแล้ว เค้ายืนดูรูปถ่ายสไลด์ความทรงจำของเรย์ ทุกรูปต้องมีเค้าอยู่ด้วย เคนโซจึงได้แต่คร่ำครวญกับตัวเองว่า เค้ารักเรย์มานาน ทำไมตอนนี้ถึงไม่เป็นเค้าที่ยืนอยู่เคียงข้างเรย์ในฐานะเจ้าบ่าว เค้าอยากย้อนเวลากลับไป อยากจะกลับไปเพื่อบอกความในใจกับเรย์ ถ้าเค้าบอก...เค้าจะเปลี่ยนทุกอย่างได้มั้ย ความทรงจำทั้งหมดระหว่างเคนโซกับเรย์ เริ่มขึ้นเพราะยางลบก้อนหนึ่ง เมื่อเด็กหญิงโยชิดะ เรย์ เพิ่งย้ายโรงเรียนมาใหม่ และได้นั่งใกล้กับเด็กชายอิซาวะ เคน เด็กหญิงไม่มียางลบดินสอ เด็กชายจึงหักครึ่งยางลบของตัวเองให้ มิตรภาพจึงเริ่มขึ้น แต่ที่ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อยางลบถูกแบ่งครึ่ง เคนโซและเรย์ก็แบ่งกันเก็บหัวใจของกันและกันเอาไว้ด้วยการย้อนกลับอดีตช่วง สมัยเรียน ม. ปลาย 2-3 ครั้ง เคนโซยังคงอ้ำอึ้งไม่ยอมบอกความรู้สึกของตนให้กับเรย์ ที่สิ่งหนึ่งที่เค้าได้เรียนรู้คือ ตอนเวลาที่ผ่านมาช่วงนั้น เค้าละเลยกับความรู้สึกเรย์มากแค่ไหน ความในใจที่เรย์ส่งถึงเค้าจนนับครั้งไม่ถ้วนเค้ากลับไม่เคยรับรู้เลย เพราะความที่อยู่ใกล้กันเกินไป ทำให้เค้าไม่ใส่ใจกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เรย์ทำไว้ให้กับเค้า หนำซ้ำเคนโซเองกลับเป็นคนเปิดประตูแห่งโชคชะตาให้กับเรย์ และอาจารย์ทาดะ ผู้ที่ได้เป็นเจ้าบ่าวของเรย์อีกด้วย

เมื่อย้อนเวลาไปในช่วงที่ทั้งคู่เรียนมหาวิทยาลัย ในขณะที่ความรู้สึกของเรย์ที่มีต่อเคนโซ มันมากเกินกว่าที่เธอจะเก็บซ่อนไว้ได้ เธอจึงตัดสินใจเขยิบเข้าใกล้เค้าอีกนิด ด้วยการตัดสินใจจะมอบจดหมายรักให้กับเคนโซ จดหมายที่เธอเคยเขียนไว้ตั้งแต่ตอนเรียนจบ ม .ต้น แต่ในวันนั้นไม่มีโอกาสได้มอบให้กับเคนแม้ว่าคราวนี้เรย์ก็ยังคงกล้าๆกลัวๆ ที่จะบอกกับเคนโซ เพราะความที่เป็นเพื่อนกันมากนาน บางทีเธออาจจะคิดไปเอง และนั่นอาจทำให้มิตรภาพระหว่างเพื่อนนั้นถูกทำลายไปด้วย อีกทั้งตลอดเวลา เคนโซเองไม่เคยทำอะไรเพื่อเป็นสิ่งยืนยันว่า เค้ามีใจให้กับเธอ นอกจากบางวัน(วันที่เค้าย้อนอดีตมา) ในที่สุดแม้จะลังเล เรย์ก็ตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับความรู้สึกของตัวเอง เพื่อไม่ให้ความรู้สึกนี้ติดค้างในใจตลอดไป เรย์ไปหาเคนโซที่บ้านพร้อมกับจดหมาย แต่ในเวลาเดียวกันเคนโซก็ไปรอเรย์ที่บ้านเพื่อบอกความในใจกับเรย์ เส้นทางเดินที่สวนกันในครั้งนี้ ทำให้ระยะทางระหว่างเคนโซกับเรย์ไกลออกไปทุกทีเพราะครั้งนี้เรย์ได้ล็อคความ รู้สึกที่มีต่อเคนโซไว้ที่ด้านในสุดของหัวใจ เก็บไว้เป็นแค่ความทรงจำ แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่โดยการตัดสินใจคบกับทาดะซัง