ที่งานแต่งงานของหนุ่มสาวคู่หนึ่ง เจ้าสาวคือโยชิดะ เรย์ ส่วนเจ้าบ่าวคือ อาจารย์ทาดะซังคู่บ่าวสาวยิ้มกันกันและกันท่ามกลางความปีติยินดีของครอบครัว เพื่อนร่วมงานและเพื่อนสนิทในจำนวนคนเหล่านั้น อิวาเซะ เคน ผู้เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเจ้าสาวมานาน 14 ปี บนใบหน้าเค้ากลับไม่มีรอยยิ้ม และยืนมองเจ้าสาวคนนั้นด้วยใจที่แตกสลาย เพื่อนสนิทที่เค้ารัก คนที่ใช้จ่ายวันเวลามาด้วยกัน วันเวลาที่เค้าเคยมีเรย์อยู่ข้างๆ ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ตอนนี้จะทำอย่างนั้นไม่ได้อีกแล้ว เค้ายืนดูรูปถ่ายสไลด์ความทรงจำของเรย์ ทุกรูปต้องมีเค้าอยู่ด้วย เคนโซจึงได้แต่คร่ำครวญกับตัวเองว่า เค้ารักเรย์มานาน ทำไมตอนนี้ถึงไม่เป็นเค้าที่ยืนอยู่เคียงข้างเรย์ในฐานะเจ้าบ่าว เค้าอยากย้อนเวลากลับไป อยากจะกลับไปเพื่อบอกความในใจกับเรย์ ถ้าเค้าบอก...เค้าจะเปลี่ยนทุกอย่างได้มั้ย ความทรงจำทั้งหมดระหว่างเคนโซกับเรย์ เริ่มขึ้นเพราะยางลบก้อนหนึ่ง เมื่อเด็กหญิงโยชิดะ เรย์ เพิ่งย้ายโรงเรียนมาใหม่ และได้นั่งใกล้กับเด็กชายอิซาวะ เคน เด็กหญิงไม่มียางลบดินสอ เด็กชายจึงหักครึ่งยางลบของตัวเองให้ มิตรภาพจึงเริ่มขึ้น แต่ที่ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อยางลบถูกแบ่งครึ่ง เคนโซและเรย์ก็แบ่งกันเก็บหัวใจของกันและกันเอาไว้ด้วยการย้อนกลับอดีตช่วง สมัยเรียน ม. ปลาย 2-3 ครั้ง เคนโซยังคงอ้ำอึ้งไม่ยอมบอกความรู้สึกของตนให้กับเรย์ ที่สิ่งหนึ่งที่เค้าได้เรียนรู้คือ ตอนเวลาที่ผ่านมาช่วงนั้น เค้าละเลยกับความรู้สึกเรย์มากแค่ไหน ความในใจที่เรย์ส่งถึงเค้าจนนับครั้งไม่ถ้วนเค้ากลับไม่เคยรับรู้เลย เพราะความที่อยู่ใกล้กันเกินไป ทำให้เค้าไม่ใส่ใจกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เรย์ทำไว้ให้กับเค้า หนำซ้ำเคนโซเองกลับเป็นคนเปิดประตูแห่งโชคชะตาให้กับเรย์ และอาจารย์ทาดะ ผู้ที่ได้เป็นเจ้าบ่าวของเรย์อีกด้วย